لذت نوشتن

لذت نوشتن در ملاء عام با هيچ چيز ديگري قابل مقايسه نيست. حتي اگر مطمئن باشي تعداد كساني كه مطلب تو را مي خوانند، كمتر از تعداد انگشتان دو دست  است.

حرفهاي جديدي براي گفتن دارم. در واقع با ايجاد يك پنجره جديد در ذهنم و نگاه از اين پنجره به موضوعات مختلف، تفكر درباره يك مبحث جديد را شروع كرده ام. البته تا زماني كه نتوانم با آسودگي درباره آن كاري انجام دهم، نمي توانم درباره آن هم بنويسم.

از اينكه توانستم بار ديگر يك مطلب جديد به وبلاگ قديمي ام اضافه كنم، دارم لذت مي برم.